شیخ مفید و شیخ طوسی از حضرت امام حسن (ع) وصیت آن حضرت را چنین

روایت کرده اند که آن حضرت فرمود که هنگام وفات پدرم رسید، چنین ما را وصیت

 کرد :

     این چیزی است که وصیت می کند به آن علی بن ابیطالب برادر محمد رسول خدا (ص) و پسر عم و مصاحب آن حضرت، اول وصیت من آن است که شهادت می دهم به کلمه لا اله الا الله و به آنکه محمد (ص) رسول خدا و برگزیده اوست، او را به علم خود برگزیده و او را به دانایی خود پسندیده است، گواهی می دهم که خدا زنده خواهد کرد آن هایی را که در قبرهایند، و سوال خواهد کرد مردم را از عمل های ایشان، و عالم است به انچه در سینه های ایشان پنهان است. پس تو را وصیت می کنم ای حسن و تو نیکو وصی هستی برای من، وصیت می کنم تو را به آنچه وصیت کرده است مرا رسول خدا (ص)، چون من از دنیا بروم ای فرزند اصحاب من با تو موافقت ننمایند، پس ملازم خانه خود باش و بر گناهان خود گریه کن و دنیا را مقصود بزرگ خود قرار مده .

     وصیت می کنم تو را ای فرزند که نماز را در وقت فضیلت به جای آوری، و زکات را به اهل آن برسانی در وقتش، و هر چه بر تو مشتبه باشد نزد آن خاموش باشی، و در کارها میانه رو باشی، و عدالت نمایی در حالت خشنودی و غضب، و با همسایگان خود نیکو سلوک کنی، و مهمان را گرامی، و بر ارباب مشقت و بلا ترحم نمایی، و خویشان را نوازش کنی، و مسکینان را دوست داری و با ایشان همنشینی نمایی، و فروتنی کنی نزد خدا و خلق که بهترین عبادت هاست، و آرزوهای خود را کوتاه کنی، و پیوسته در یاد مرگ باشی، و ترک کن دنیا را و خواهش آن را از دل به در کن، زیرا که تو گرو مرگی و نشانه تیرهای بلایی و افتاده بیماری هایی.

     تو را وصیت می کنم به ترس خداوند جبار در پنهان و آشکار، و تو را نهی می کنم از پیشی گرفتن در گفتار و کردار پیش از انکه تأمل نمایی در عاقبت آن، اگر تو را امری از امور آخرت رو دهد ابتدا کن به آن و به تاخیر مینداز، چون تو را رو دهد امری از امور دنیا در آن امر تأنّی نما تا بر تو معلوم شود که رشد و صلاح تو در آن است، زنهار که حذر کن از جاهایی که محل تهمت است و از مجلسی که گمان بد به اهل آن مجلس می برند، به درستی که همنشین بد فریب می دهد همنشین خود را.

     ای فرزند ! پیوسته کار کن باش از برای خدا، و از فحش و هرزه خود را زجر کننده باش، و به نیکی ها امر کننده باش و از بدی ها نهی کننده باش، و با برادران از برای رضای خدا برادری کن، و صالحان را برای صلاح ایشان دوست دار، و با فاسقان مدارا کن که ضرر به دین تو نرسانند، و فاسقان را به دل دشمن دار و از اعمال ایشان کناره کن تا آنکه مثل ایشان نباشی، زنهار بر سر راهها نشین، و ترک کن مجادله را و با کسی که عقل و عملی ندارد منازعه مکن. 

     ای فرزند ! در معیشت خود میانه رو باش که اسراف نکنی و تنگ نگیری، در عبادت خود نیز میانه رو باش، و بر تو باد در عبادت به عبادتی که بر آن مداومت نمایی و طاقت آن داشته باشی، و ملازم خاموشی باش تا از بلاهای زبان به سلامت باشی، و از برای خود به آخرت اعمال صالحه بفرست تا غنیمت یابی، و سعی کن در یاد گرفتن خیرات تا دانا گردی، در همه حال مشغول ذکر خداوند ذوالجلال باش، و از اهل خود خردان را رحم و بزرگان و پیران ایشان را تعظیم کن، و از هیچ طعامی مخور تا قدری از آن را پیش از خوردن تصدق کنی، بر تو باد به روزه داشتن که آن زکات بدن است و سپری است برای اهل خود از آتش جهنم، پیوسته با نفس خود در حذر باش و از شر دشمن خود اجتناب کن، و بر تو باد به مجالسی که یاد خدا در آن می شود، و دعا در درگاه خدا بسیار بکن. اینها وصیت های من است. ای فرزند در نصیحت و خیرخواهی تو تقصیر نکردم، اینک هنگام جدایی من است از تو.

     و تو را وصیت می کنم که با برادر خود محمد نیکو سلوک کنی، به درستی که او جفت توستو فرزند پدر توست و می دانی که من او را دوست می دارم، اما برادرت حسین پس با تو از یک مادر و پدر است، و تو را در باب او احتیاج به وصیت نیست، و خدا خلیفه من است بر شما، از او سوال می نمایم که احوال شما را به اصلاح آورد و شر طاغیان و ظالمان را از شما دور گرداند، صبر نمایید تا امر خدا نازل شود به فرح شما، و حولی و قوتی نیست مگر به خداوند علی عظیم . 

تاریخ چهارده معصوم (ع) علامه مجلسی به نقل از امالی شیخ مفید و امالی شیخ طوسی